• 2025.01.07
• Του Αρχιπλοιάρχου Ιατρού Π.Ν εα Αντωνίου Πέρπερα

Η ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ ΑΠΛΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΓΧΡΟΝΑ «ΥΛΙΚΑ»

Παρακολουθώντας την υποκριτική ρητορική του προέδρου Τράμπ για το καθεστώς Βενεζουέλας, δύσκολα διαχωρίζεται η πολιτική από μια κακόγουστη φάρσα :  καθεστώς αυταρχικό, εξάγει τρομοκρατία, πρεσβεύει τον κομμουνισμό, διακινεί ναρκωτικά.

Κατηγορητήριο πλούσιο, γενναιόδωρο. Και όμως, η Υφήλιος γνωρίζει ότι τα πραγματικά «εγκλήματα» της Βενεζουέλας είναι τα πετρέλαια που διαθέτει, και στις συναλλαγές της, απαρνείται το δόγμα πετροδολαρίου.

Η θλιβερή εικόνα όμως που δίδεται είναι ότι, το Διεθνές δίκαιο υποχωρεί ευλαβικά έναντι της ισχύος , με την διεθνή νομιμότητα να αποτελεί περιττή πολυτέλεια.

Το 2002 οι ΗΠΑ και πάλι είχαν επιχειρήσει ,ανεπιτυχώς όμως, την ανατροπή του προηγούμενου καθεστώτος Τσάβες. Σήμερα, το σενάριο επαναλαμβάνεται αδιάντροπα, με λιγότερη σκηνοθεσία, και σαφώς περισσή αλαζονεία.

Δυστυχώς, το ίδιο έργο εξελίσσεται και στο Ιράν, χώρα με…παρόμοια «ατυχία», να διαθέτει τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Πλανήτη.

Το κατηγορητήριο πανομοιότυπο : καθεστώς αυταρχικό, καταπιέζει τον λαό του, εξάγει τρομοκρατία, έχει πυρηνικές φιλοδοξίες. Προς το παρόν δεν παράγει ναρκωτικά. Αργότερα ίσως προστεθούν. Το υπόβαθρο που αιτιολογεί την «ηθική αγανάκτηση» πανομοιότυπο : ο μαύρος χρυσός!

Δυστυχώς η υποκρισία δεν είναι παρενέργεια της πολιτικής, είναι το βασικό της καύσιμο, το πετρέλαιο το αφανές βασικό κίνητρο, με την Άγρια Δύση να μην  επανέρχεται, απλώς να συνεχίζεται, πάντα με τον ίδιο.. πιστολέρο.

Έτσι, η Αμερική επί δεκαετίες… θλίβεται για το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν που καταπιέζει τον λαό. Θλίβεται από το 1979, τόσο που η θλίψη εκδηλώθηκε με απόπειρες δολοφονίας κατά του Χομεϊνί. Αργότερα, οδήγησε στην «παρότρυνση» του Ιράκ με τον πολύτιμο σύμμαχο Σαντάμ Χουσεϊν να επιτεθεί στο Ιράν κοστίζοντας χιλιάδες ζωές. Παύοντας να είναι χρήσιμος…κρεμάστηκε. Λέγεται διέθετε πυρηνικά όπλα, που όμως δεν βρέθηκαν, λεπτομέρειες.

Η Άγρια Δύση απλώς συνεχίζεται, με τον ίδιο πιστολέρο, με παρόμοιες κάθε φορά αιτίες – πετρέλαιο, ορυκτός πλούτος, γεωπολιτική θέση – με διαφορετικά προσχήματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες εποχής : Όπου δεν επαρκεί δημοκρατία επιστρατεύονται ανθρώπινα δικαιώματα, όπου φθείρονται αυτά ανασύρεται η τρομοκρατία, αν κουραστεί, επιστρατεύεται η παγκόσμια ασφάλεια.

Η αλήθεια θλιβερή, αρκεί μια επιγραμματική αναδρομή των αμερικανικών παρεμβάσεων, έστω μεταπολεμικά, από την δεκαετία 1950 :

Κορέα, Ιράν, Γουατεμάλα, Κογκό, Κούβα, Βραζιλία, Ινδονησία, Βιετνάμ, Καμπότζη, Βολιβία, Χιλή, Αγκόλα, Αφγανιστάν, Νικαράγουα, Γρενάδα, Παναμάς, Ιράκ, Σερβία, ξανά Αφγανιστάν, πάλι Ιράκ, Λιβύη, Ουκρανία, Συρία, εσχάτως Βενεζουέλα. Όλες οι παρεμβάσεις ανά έτος, άλλοτε ως εισβολή, άλλοτε με πρόκληση πραξικοπήματος, υπό μορφήν «ανθρωπιστικής επεμβάσεως», μέσω δολοφονίας ηγετών.

Η Άγρια Δύση του 1492 – αρχές 20 ου αιώνος, απλώς συνεχίζεται με σύγχρονα υλικά : Οι απέραντες εκτάσεις τώρα έγιναν κράτη, τα άλογα αντικαταστάθηκαν από Drons, τα εξάσφαιρα από «χειρουργικά» πλήγματα, με τους Ρίγκο, Τομ Ντούλι, Τζέσε Τζειμς να πρωταγωνιστούν.

Υπάρχει ωστόσο μια διαφορά. Τότε ο «κακός» ήταν ένας, πάντα ο ίδιος, ο αιμοβόρος Ινδιάνος. Έτσι άλλωστε το κατασκεύασε το Χόλιγουντ. Ένα όν χωρίς δικαιώματα, «εμπόδιο» προόδου και πολιτισμού, κάτι που έπρεπε να εξαφανιστεί. Πράγματι, περίπου 100 εκατομμύρια τέτοια «εμπόδια» εξουδετερώθηκαν, η μεγαλυτέρα γενοκτονία παγκοσμίως. Φυσικά δεν είχαν πετρέλαια, Το δικό τους «έγκλημα» ήταν, ως πρώτοι αυτόχθονες να κατοικούν σε εύφορη γη, πολλάκις με ορυκτό πλούτο. Έκτοτε το Χόλιγουντ καθοδηγούμενο από το Πεντάγωνο ανέλαβε αποστολή.

Πάνω από χίλιες ταινίες, επί μισό αιώνα «έπαιζαν» τον μύθο του άγριου Ινδιάνου, με σταθερό απελευθερωτή τον Τζόν Γουέιν. Η βία εξαγνίστηκε, ο θύτης έγινε ήρωας. Συγγνώμη ουδεμία. Άλλωστε ο αλαζών δεν ζητά ποτέ συγγνώμη.

Μήπως όμως η Ιστορία υπερβάλλει; Μεροληπτεί; Μήπως όλα αυτά αποτελούν προϊόν φθόνου προς τον εύρωστο ή ευημερούντα; Μήπως τελικά η Άγρια Δύση είναι απλώς μύθος και η γενοκτονία υπερβολή; Ίσως.

Αν ανατρέξουμε όμως στο ποιόν των αρχικών λαών που κατέλαβαν την αμερικανική Ήπειρο, και εξετάζοντας την κληρονομική μεταφορά νοοτροπιών, χαρακτηριστικών και συμπεριφορών, ιδίως σε επίπεδο DNA, τότε ίσως κατανοήσουμε ότι η Ιστορία περιγράφει την θλιβερή πραγματικότητα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ

Οι απόψεις που εκφράζονται  στα άρθρα της Ιστοσελίδας μας  ανήκουν αποκλειστικά στον/στη συγγραφέα και δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις θέσεις ή τις απόψεις της συντακτικής επιτροπής ή της ιστοσελίδας συνολικά, εκτός και αν ρητά αναφέτεται ως συντάκτης η ΕΕΥΕΔ ή ΔΣ/ΕΕΥΕΔ.

Επιμέλεια Ανάρτησης : Αργύρης Τασιόπουλος