ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

• Επιμέλεια άρθρου: ΕΕΥΕΔ
• Αναδημοσίευση 29 Σεπ. 2021

 

Είναι μια πολυτελής έκδοση με αρχαίο κείμενο, έμμετρη μετάφραση από τον Θεόδωρο Τσοχαλή με εκπληκτική εικονογράφηση έγχρωμη και ασπρόμαυρη από γραβούρες και πίνακες που αναφέρονται στα Ομηρικά έπη. Ένα βιβλίο πραγματικό στολίδι.

Στα Ομηρικά κείμενα παρεμβάλλεται και περιγράφεται με τρόπο αριστοτεχνικό η αρχαία Ελληνική παράδοση. Οι πρόγονοί μας με τη γόνιμη φαντασία τους θεοποίησαν τις δυνάμεις της φύσεως. Ο καλλιρήμων ποιητής με άφθαστη παραστατικότητα εξανθρώπισε τους αθανάτους και τους κατέβασε στη γη απαθανάτισε τους ήρωες και τους εξύψωσε στον ουρανό. Σ’ αυτόν τον υπέροχο τόπο θνητοί και αθάνατοι έσμιξαν, χάρηκαν και υπέφεραν, μίσησαν και ερωτεύθηκαν. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τον κόσμο των θεών του Ομήρου θα πρέπει να τον κρίνει ως πνευματικό καλλιτεχνικό δημιούργημα αστείρευτης εμπνεύσεως. […] (Θ.Χ. Τσοχαλής, απόσπασμα από την παρουσίαση της έκδοσης).

 

 

 

 

 

Είναι άτοπο να αποπειραθούμε να σχολιάσουμε το έργο του Συναδέλφου. Ξεφυλλίζοντας το Βιβλίο αισθανόμαστε ότι είναι έργο ζωής, στεκόμαστε με θαυμασμό και σεβασμό εμπρός στον Συνάδελφο Τσοχαλή και το έργο του. Σας παραθέτουμε απόσπασμα από άρθρο στα ΝΕΑ, του Βασίλη Βασιλικού με ημερομηνία 18.ΙΑΝ.2000 με τίτλο “Ένας γιατρός «εξετάζει» Ιλιάδα και Οδύσσεια”. Το άρθρο των “ΝΕΩΝ” στην πηγή του εδώ.

 

 

 

 

• Τι σας κίνησε, κύριε Τσοχαλή, στην ωραία αυτή περιπέτεια της μετάφρασης; 

• ­ Η πίστη μου στη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας. Από μικρό παιδί άκουγα τη μητέρα μου να χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «έσεται ήμαρ» (θα έρθει κάποτε η μέρα) ­ μητέρα που σημειωτέον ήταν αγρότισσα ­ ή εμείς, μικρά παιδιά στη Λάρισα, κοιτάζαμε τον Όλυμπο στοιχειωμένο από τους δώδεκα θεούς και λέγαμε «τάνυσε το τόξο», καθώς παίζαμε, χρησιμοποιώντας αθέλητα καθαρόαιμες ομηρικές λέξεις. Όσο για την Ιατρική, που αργότερα σπούδασα, εκεί σχεδόν όλη η ορολογία της βρίσκεται αυτούσια στα ομηρικά έπη.

Και έτσι, με τα παιδικά αυτά βιώματα, ο Θεόδωρος Τσοχαλής, ώριμος άντρας πια και επιτυχημένος στη δουλειά του, τολμά το ακατόρθωτο: να ενταχθεί στη σειρά των μεταφραστών του Ομήρου στη νεοελληνική γλώσσα.

Οι Πάλλης και Πολυλάς χρησιμοποίησαν τον δεκαπεντασύλλαβο, λέει, καθώς τον ρωτώ, κι απ’ του Εφταλιώτη λείπουν δυστυχώς, δεν πρόλαβε να τις ολοκληρώσει, οι 4 τελευταίες ραψωδίες της Οδύσσειας. Στους Καζαντζάκη – Κακριδή απαντάται κυρίως ο δεκαπεντασύλλαβος και ο δεκαεπτασύλλαβος. Ακόμα και του Θεόδωρου Γαζή, την πεζή μετάφραση του 1811, έκδοση που έγινε στη Φλωρεντία, συμβουλεύτηκα. Τα πάντα. Για να καταλήξω στον δεκαεξασύλλαβο με το τροχαϊκο μέτρο (μακρύ-βραχύ-μακρύ-βραχύ).

Δέκα χρόνια τού πήρε η μετάφραση της Ιλιάδας, που κυκλοφόρησε το 1994, και δέκα της Οδύσσειας, που μόλις κυκλοφόρησε. Έκδοση ιδιωτική, θα πρέπει να στοίχισε όχι μία, αλλά τρεις τουλάχιστον περιουσίες.  Σε γκλασέ χαρτί, με 550 μεγάλες σελίδες ο κάθε τόμος, μια έκδοση πολυτελείας, είναι ένα απόκτημα για κάθε οικογένεια.

Κι ας έρθουμε τώρα στο ζουμί. Γιατί θεωρούμε πως το έργο αυτό αξίζει; Γιατί παντού, όπου μπορεί, κρατά την αρχαία ομηρική λέξη ή την ίδια ρίζα της… Κι’ όπου αυτό δεν είναι εφικτό, η μετάφραση, ρέοντας ομαλά, χωρίς σύνθετες λέξεις, παραμένει όσο γίνεται πιο κοντά στο πρωτότυπο……….. (ολο το άρθρο εδώ)

Ένα μεγάλο εύγε αξίζει στο γιατρό Θεόδωρο Τσοχαλή.

 

Λεπτομέρειες

Εκδότης	ΙΔΙΩΤΙΚΗ
Χρονολογία Έκδοσης	Αύγουστος 2001
Αριθμός σελίδων	578
Διαστάσεις	35×25
Μετάφραση	ΤΣΟΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Κωδικός Πολιτείας	1985-1364
Θέμα	ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ – ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ

 

ΠΗΓΕΣ

1.Βιβλιοπωλείο “Πολιτεία”

2. Βιβλιοφαρέτρα 

3. Τα ΝΕΑ : Ενας γιατρός “εξετάζει” Ιλιάδα και Οδύσσεια (Β.Βασιλικού)