ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΜΙΛΑΜΕ;

• – 2025.01.14
• – Κωνσταντίνος Τερψίδης.

Με αφορμή τις πρόσφατες έκτακτες κρίσεις της ηγεσίας του Υγειονομικού και τις συζητήσεις επί του επερχόμενου νομοσχεδίου για την ενοποίηση του Σώματος, μεγάλος αριθμός συναδέλφων υγειονομικών και μη, διατύπωσαν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους για το παρόν και το μέλλον του Υγειονομικού Σώματος των ΕΔ.

Πολλές από αυτές, μου προκάλεσαν έντονο προβληματισμό για το εάν τελικά είναι γνωστή σε όλους η αποστολή του Υγειονομικού Σώματος και εάν πολλοί από εμάς έχουμε πραγματικά αντιληφθεί την ουσία των προβλημάτων, ώστε σταδιακά να προχωρήσουμε με ψυχραιμία στην αναζήτηση των αιτιών της κρίσης και της εξεύρεσης των κατάλληλων λύσεων. Με την ιδιότητα του Αξκού ΥΓ μετά από 44 και πλέον έτη υπηρεσίας στο ΣΞ, με 20 έτη επιτελική και διοικητική εμπειρία σε Σχηματισμούς όλων των βαθμίδων και Μονάδες, κάτοχος μεταπτυχιακών εκπαιδεύσεων και διδακτορικής διατριβής, με πλούσιο κλινικό και ερευνητικό έργο στο πλαίσιο της επιστήμης και της ειδικότητάς μου, επιτρέψτε μου να παραθέσω κάποια ερωτήματα-προβληματισμούς που αφορούν την υπόσταση και την ουσία της αποστολής του Υγειονομικού Σώματος.

• Ερώτημα 1ο : Πόσοι αληθινά γνωρίζουν την αποστολή του Υγειονομικού Σώματος; Για πόσους από εμάς ο θεμελιώδης ορισμός «της διατήρησης ακεραίας της παρατακτής δύναμης του στρατεύματος στην ειρήνη και στον πόλεμο», αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού, αυτοπροσδιορισμού, ανάλυσης και σχεδιασμού;
• Ερώτημα 2ο : Πόσοι πραγματικά γνωρίζουν ότι, το έργο και η αποστολή ενός σύγχρονου Υγειονομικού Σώματος δεν αποτελεί απλά ένα κομμάτι ή μία προέκταση της διοικητικής μέριμνας, αλλά το προϊόν ειδικού διεπιστημονικού σχεδιασμού για την υποστήριξη επιχειρήσεων στην ειρήνη και στον πόλεμο;
• Ερώτημα 3ο : Σε πόσους είναι οικείες οι έννοιες των υγειονομικών δομών Ρόλου
  1,2,3,4 με τις αντίστοιχες των ρόλων διακομιδών Απωλειών Υγείας (ΑΥ) και οι διαδικασίες που καθορίζονται από αυτές για την επιτυχή λειτουργία τους; Πόσοι γνωρίζουν την αποστολή, το έργο και την επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτών των δομών; Πόσοι και πόσες φορές έχουν εκπαιδευτεί στις δομές αυτές, στο πεδίο;
• Ερώτημα 4ο : Πόσοι Υγειονομικοί και πόσο συχνά αυτοί εκπαιδεύονται στην κατανόηση της Υγειονομικής Υποστήριξης από το στάδιο του σχεδιασμού μέχρι την εφαρμογή στο πεδίο, ώστε τελικά να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στο ρόλο των υγειονομικών συμβούλων των διοικητών των μαχόμενων Μονάδων και Σχηματισμών;
• Ερώτημα 5ο : Πόσοι γνωρίζουν το σύστημα διακομιδών Απωλειών Υγείας Μάχης (ΑΥΜ) ; Πόσοι με ειλικρίνεια μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα πως και με ποιον τρόπο θα διακομισθούν σύντομα και με ασφάλεια οι απώλειες υγείας από το πρόσθιο όριο τοποθεσίας σε δομές των μετόπισθεν;
• Ερώτημα 6ο : Πόσοι γνωρίζουν το σύστημα αποθήκευσης και ανεφοδιασμού του υγειονομικού υλικού και αίματος;
• Ερώτημα 7ο : Πόσοι έχουν αναγνωρίσει τους τόπους ανάπτυξης των δομών παροχής υγειονομικής υποστήριξης και πότε τελευταία φορά αναγνώρισαν το διαθέσιμο υγειονομικό υλικό;
• Ερώτημα 8ο : Πότε και πόσοι, μετέβησαν σε Μονάδες για να εκπαιδεύσουν το στρατιωτικό προσωπικό σε θέματα προληπτικής ιατρικής, υγειονομικών πληροφοριών, υγιεινής της εκστρατείας και παροχής πρώτων βοηθειών στο πεδίο της μάχης;
• Ερώτημα 9ο : Πόσοι πραγματικά πιστεύουν ότι θα ανταπεξέλθουν επί του πεδίου, ΟΤΑΝ αυτό απαιτηθεί; Τι απαντούν σε ερωτήματα όπως: «θα φέρω σε πέρας την αποστολή μου με επιτυχία;» ή «το προσωπικό που διοικώ θα επιβιώσει;» ή «είμαι έτοιμος να προσαρμοσθώ σε κάθε αλλαγή της επιχειρησιακής κατάστασης εάν απαιτηθεί;» κλπ
• Ερώτημα 10ο : Οι εκάστοτε ταγοί μας, γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες του Υγειονομικού Σώματος στην ειρήνη και στον πόλεμο και ενημερώνουν ορθά την πολιτική ηγεσία περί αυτών; Εκπαιδεύουν το προσωπικό κατάλληλα; Αξιολογούν και αξιοποιούν τους ικανούς; Επιβραβεύουν τους άξιους και ενθαρρύνουν την παραγωγή έργου από το προσωπικό ή διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις ανάλογα με τις εκάστοτε υποδείξεις και τα ατομικά συμφέροντα;
• Ερώτημα 11ο : Όταν οι νεαροί Αξιωματικοί ΥΓ που υπηρετούν σε Μονάδες της ηπειρωτικής και νησιωτικής μεθορίου, αναζητούν τη βοήθεια και τη συμβουλή των ιεραρχικά ανώτερων και εμπειρότερων συναδέλφων τους, βρίσκουν άμεση ανταπόκριση για να επιλύσουν το πρόβλημά τους;
• Ερώτημα 12ο : Πόσοι από εμάς έχουμε την ανάγκη αυτοκριτικής στην επίδειξη «επιστημονικοφανούς» αλαζονείας, αμετροέπειας και υποτίμησης των τρίτων; Επιδεικνύουμε ικανότητες άμεσου αυτοελέγχου και αποκατάστασης εσφαλμένων ενεργειών μας σε βάρος των συναδέλφων και της υπηρεσίας;
• Ερώτημα 13ο : Πότε οι Μαθητές της σχολής μας θα ενημερώνονται συστηματικά και με πραγματικά στοιχεία για την μετέπειτα υπηρεσιακή τους ζωή και αποστολή, ώστε να μην δημιουργούνται σε αυτούς και τις οικογένειές τους λαθεμένες εντυπώσεις για τις επιλογές και το μέλλον τους;
• Ερώτημα 14ο : Αναρωτηθήκαμε ποτέ όλοι μας και ιδίως οι νεότεροι, για ποιο λόγο οι απόφοιτοι της Σχολής από την εποχή της Στρατιωτικής Ιατρικής μέχρι σήμερα, εισέπρατταν από την κοινωνία μέγιστη αναγνώριση, υψηλή εκτίμηση και περιόριστο σεβασμό; Μήπως συγκριτικά με τους πολίτες συναδέλφους τους ήταν καλύτεροι ως ιατροί και γενικά ως επιστήμονες; Σίγουρα όχι, γιατί οι λόγοι που τους ξεχώριζαν πάντα, ήταν η οργανωτικότητα, η εντιμότητα, η υπερηφάνεια και η ηγετική νοοτροπία αρετές με τις οποίες εμποτίστηκαν ως Μαθητές και εξέπεμπαν ως Αξιωματικοί.

Θα μπορούσα, να παραθέσω δεκάδες επιπλέον ερωτήματα και προβληματισμούς, ακόμα και προτάσεις επίλυσης αυτών, όμως σταματώ εδώ δίνοντας το στίγμα των ανησυχιών μου, πιστεύοντας ότι μας απασχολούν όλους. Το Υγειονομικό Σώμα των ΕΔ δεν πρέπει να είναι, ούτε να συμπεριφέρεται σαν ένα ένστολο νοσοκομειοκεντρικό ΕΣΥ ειρηνικής περιόδου. Η αποστολή του είναι ιδιαίτερη και απόλυτα διακριτή, ενώ πρέπει να διακονείται από κατάλληλα εκπαιδευμένους Στρατιωτικούς Υγειονομικούς. Η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία της χώρας μας πρέπει να γνωρίζει ότι, το έργο μας είναι ευρύ και διεπιστημονικό, ακολουθώντας το σύγχρονο δόγμα της ενιαίας υγείας και επιβάλλεται να έχει πρώτιστα το χαρακτήρα εξασφάλισης υγειονομικής υποστήριξης ειρηνικών και πολεμικών επιχειρήσεων. Έτσι όλοι θα μας σέβονται και θα μας υπολογίζουν, καθιστώντας απαγορευτική και θνησιγενή την αναζήτηση αλλότριων και ανεπιθύμητων λύσεων για το Υγειονομικό Σώμα και εν δυνάμει βλαπτικών για τις Ελληνικές ΕΔ.

Κων/νος Τερψίδης, DVM, PhD, MSc
Ειδικός Κλινικός Κτηνίατρος
Ταξίαρχος ε.α.