ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΟΛΥΡΑΚΗ

2026.05.01

Για τον Συμμαθητή, τον Γιώργο Πολυράκη, δυο λόγια προσπαθώντας και φροντίζοντας να είναι κάπως … όπως θα ήθελε! Δεν βάζω κανένα περιττό επίθετο, κανένα τυποποιημένο, συνηθισμένο!

Συμμαθητής, και φίλος καλός, γιατρός σπουδαίος, «γραφιάς» ακούραστος! Συναντηθήκαμε στην πύλη της Σχολής στις 12 Οκτωβρίου του 1959, τότε που μάθαμε πως δεν είμαστε πια παιδιά! Δεν είναι καθόλου εύκολο να μιλήσει κάποιος για το τί σημαίνει το «Συμμαθητής»!

Είναι τόσα πολλά! Ζήσαμε ζωή παράλληλη και μαζί με τους άλλους Συμμαθητές καμάρωνα μετρώντας τα βιβλία που το «χειροποίητο μεράκι» σου αράδιαζε στις προθήκες ενός κόσμου που δεν αγαπούσε πλέον την ομορφιά! Εσύ όμως έμεινες με εκείνους που δεν κάνανε πίσω!

Στο «επέκεινα» του βίου θα συναντηθούμε όλοι μαζί πάλι και θα τα λέμε! Η οικογένεια σου, η Τέτη που μαζί με αγάπη πορευτήκατε, που μαζί μεγαλώσατε, να ξέρει πως ο Γιώργος Πολυράκης ήτανε άνθρωπος που δεν γίνεται να ξεχαστεί!

Σε ό,τι με αφορά ο Φίλος, ο Συμμαθητής, που ξεκίνησε το «μεγάλο ταξίδι» την «Χειμωνιάτικη Πρωτομαγιά του 2026 (!)», μένει ένα από τα πιο ακριβά κομμάτια, από όσα μου χάρισε η Ζωή!

Καλό σου ταξίδι Γιώργο!
Περίμενε μας!
Λάμπρος Βαζαίος