ΔΣ/ΕΕΥΕΔ

Στις 29 Ιουνίου, η Εκκλησία μας τιμά από κοινού τη μνήμη του Απόστολου Πέτρου και του Απόστολου Παύλου. Η κοινή αυτή εορτή καθιερώθηκε επίσημα στα μέσα του 4ου αιώνα στη Ρώμη και τηv Κωνσταντινούπολη, συμβολίζοντας την ενότητα της Εκκλησίας.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, και οι δύο Απόστολοι μαρτύρησαν στη Ρώμη την ίδια ημέρα (ή με πολύ μικρή χρονική διαφορά) κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Νέρωνα, γύρω στο 64–67 μ.Χ. Ο Πέτρος υπέστη σταυρικό θάνατο (μάλιστα ζήτησε να σταυρωθεί ανάποδα, θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο να πεθάνει όπως ο Χριστός), ενώ ο Παύλος, ως Ρωμαίος πολίτης, αποκεφαλίστηκε.

Αντιπροσωπεύουν τις δύο μεγάλες πτυχές του πρώιμου Χριστιανισμού. Ο Πέτρος, ο απλός ψαράς από τη Γαλιλαία, ήταν ο ηγέτης των πρώτων πιστών στην Ιερουσαλήμ. Ο Παύλος, ο μορφωμένος Φαρισαίος από την Ταρσό, έγινε ο «Απόστολος των Εθνών», μεταφέροντας το μήνυμα του Ευαγγελίου εκτός των ιουδαϊκών συνόρων, στην Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και τη Ρώμη.

Στην ορθόδοξη εικονογραφία, οι δύο Άγιοι απεικονίζονται συχνά να κρατούν μαζί μια εκκλησία ή να εναγκαλίζονται. Αυτό δείχνει ότι, παρά το γεγονός ότι είχαν διαφορετικό υπόβαθρο, χαρακτήρα και καμιά φορά διαφορετικές προσεγγίσεις, τους ένωνε ο κοινός σκοπός.

Όπως οι δύο  Απόστολοι, με διαφορετικές αφετηρίες και χαρίσματα ο καθένας, πορεύτηκαν με κοινό όραμα και σφυρηλάτησαν την ενότητα, έτσι και η Ένωσή μας αντλεί τη δύναμή της από τη συλλογικότητα, τη συνεργασία και τη μοναδική συνεισφορά του κάθε Μέλους της.

Με αφορμή τη εορτή τους, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσής μας εύχεται ολόψυχα στα εορτάζοντα Μέλη μας, στους Συναδέλφους, στους συνεργάτες, φίλους και στις οικογένειές τους, Χρόνια Πολλά, με υγεία, προσωπική ευτυχία και επαγγελματική πρόοδο.

Χρόνια Πολλά στους Πέτρους, τις Πετρούλες, τους Παύλους και τις Παυλίνες μας!

Ποίημα του Μέλους μας, Γεν. Αρχιάτρου ε.α Ευάγγελου Βασιλείου

Παύλος

Παύλος Απόστολος Χριστού
το άγγελμα της λύτρωσης
και της Αγάπης, έφερε
στα Έθνη, δια του Ιησού

#

Με τη ζωή του δίδαξε πως

Κάθ’ εφήμερο κι επίγειο,
μοιάζει με το σφυρί,
που χτυπώντας την πέτρινη μοίρα
δημιουργεί τον Θείο σπινθήρα

Ο άνθρωπος μόνος χωρίς Θεό
δεν έχει μεγαλείο και σκοπό
και μόνο η προσήλωση
σ’ υπεράνθρωπη Θεία Αποστολή
δίνει νόημα και καταξίωση
σε κάθ’ ανθρώπινη ζωή

Η απόλυτη απορρόφηση
του ατομικού μας ΕΓΩ,
από τον λυτρωτή ΧΡΙΣΤΟ
είναι του μεγαλείου,
το μεγάλο μυστικό

#

Η καρδιά του χτυπούσε σταθερά
στη συχνότητα των ελπίδων του κόσμου
κι’ η ψυχή του πονούσε βαθειά
τη σκλαβιά των ανθρώπων του ειδωλολατρικού Νόμου

#

Με τις σαΐτες του αργαλειού,
της Χριστιανικής του ψυχής,
κέντησε στις ανθρώπινες καρδιές
το μήνυμα της σωτηρίας της ζωής

Δεμένος μ’ αλυσίδες που του φόρεσαν
οι ισχυροί της εποχής,
έσπασε τις αλυσίδες που χάλκευαν
σ’ όλους τους ανθρώπους της Γης

#

Χρησιμοποιώντας το θεϊκό του στημόνι
ο ταπεινός σκηνοποιός της Ταρσού,
ύφανε τον Χριστιανικό τάπητα,
του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

Επιμέλεια Ανάρτησης : Αργύρης Τασιόπουλος